شعر عاشقانه

تو  مگه  قسم  نخوردی  دلمو  تنها  نذاری؟!

روبروم  نشستی ، اما  از غریبه  کم  نداری

روبروی  من  نشستی ،  توی  چشم  تو  ستاره

از  صدای  تو  شنیدم ،  که  دلت  دوسم  نداره

دل ِ تو، تو آسمونا ، من  به  دنبال ِ  دل ِ  تو

تو  به  دنبال ِ ستاره ، من  به  یاد ِ قسم ِ  تو

تو  مگه  قسم  نخوردی  دلمو  تنها  نذاری؟!

هرگز  از  روز ِ جدایی  سخنی  به  لب  نیاری؟!

حالا  روبروم  نشستی ، حرف ِ تو  فقط  جدایی

تو  قسم  نخورده  بودی ، که  یه  دنیا  بی وفایی !!

تو  قسم  نخورده  بودی ، روزی  عشق ِ  تو  می میره!

     نور ِ  یک  ستاره ،  یک  شب ، جای  مهتاب رو  می گیره!